This Is Not A Love Song || Pera Müzesi

19:02

This is not a love song, 25 Kasım'dan bu yana Pera Müzesi'nde sergileniyor ve 7 Şubat'a kadar sürecek.


Öncelikle bu pop müzikle video sanatının kesiştiği bir sergi. İkonlardan, müzik trendlerine pek çok konu deneysellikle, zaman zaman anarşist öğelerle karşımıza çıkıyor. Sanatçıların eserleri, tüketim çılgınlığına yön veren popüler kültür üzerine düşünmeye de sevk ediyor.

Bir süredir gitmek istediğim sergilerden biriydi. Sonunda gidebildim, izlenimlerimi sizlerle paylaşmak istedim.


Dan Graham - Rock My Religion



Bu eser hem görsel-işitsel ögeler, hem de yazınsal bir makale içeriyor. Elvis Presley, Jim Morrison, Patti Smith gibi müzisyenlerin video görüntülerinin yer aldığı eserde, din ve rock'n roll müziğin kitleleri peşinden sürükleyen benzerliklerine çağrışımlar yapılıyor.


Andy Warhol - Screen Tests 


Warhol'un bu deneme çekimleri ile 1960'ların sonralarında deneysel video çalışmaların pop kültürü ile buluşmasına tanıklık ediyoruz. Bu deneme çekimleri Factory Girl filminden tanıdık gelebilir, Edie Sedgwick'i it girl yapan Screen Tests serisinin bir kaçı da bu sergi kapsamında Pera Müzesi'nde. Lou Reed ve Nico'nun deneme çekimi videoları da bunlardan ikisi. 


Andy Warhol, New York sanatçılarını 4 dakika boyunca kamera karşısına oturtuyor, poz vermekten bitkin düştükleri anları dahi görüntülüyordu. Bu film denemeleri sanatçılardan, gözlerinin hareketinden bile anlam çıkarılan süperstarlar yaratıyordu.



Candice Breitz - Babel Series

 

Sanatçının Babil Serisi eseri 7 tane televizyon ekranından oluşuyor ve ekranlarda Sting, Madonna, Freddie Mercury gibi starların video kliplerinden kısa parçalar yer alıyor. Videolar aralıksız bir şekilde tekrarlanacak ve psikodrama oluşturacak şekilde yeniden düzenlenmiş. Böylece bize küresel tüketim kültüründe yerimiz hatırlatılıyor. 



Largen & Bread - This Is Not A Love Song

Sergiye adını veren görsel-işitsel kolaj çalışması. Rock ve avangart sanatını bir arada buluşturan 
video eserde rock klişelerinin taklitlerine yer veriliyor.




Adel Abidin - Three Love Songs

3 farklı ekranda eşzamanlı gösterilen videolarda 3 farklı kadın görüyoruz. Kadınlardan birisi şık bir restorantta caz söylüyor, bir diğeri 60'lı yılların stilinde Nancy Sinatra-vari bir başka sarışın, diğeri ise Christina Aguilera'ya benzeyen bir pop idolüne benziyor. 

3 kadın da hoş melodileri olan ve kulağa aşk şarkısı gibi gelen Arapça şarkılar söylüyorlar. Ama aslında şarkılar Saddam Hüseyin rejimi övüyor. Böylece her dönemde popüler olan şarkıların kitleleri ideolojik olarak kolayca yönlendirebileceğini görüyoruz. 

  


Şimdilik bu 5 eser hakkında yazmak istedim, diğerlerini gezip görmenizi kesinlikle tavsiye ederim. Eğer bu sergiyi gezdiyseniz, sizin izlenimleriniz neler? Paylaşırsanız sevinirim.

Bu serginin de yer aldığı vlogumu izleyebilirsiniz. 

You Might Also Like

0 yorum